ଷଷ୍ଟ ରୁ ନଷ୍ଟ ଭଣଜା – Sastha Ru Nasta Bhanaja

ଚକା ଚକା ଭଉଁରୀ, ଭଉଁରୀ ଭିତରେ ବାଳ ସେଇ ବାଳ ଦେଖି କାଲିଆ ବା_ ରୁ ବାହାରିଗଲା ମୋର ଲାଳ ! ପୋଖରୀ ଭିତରେ ପଂକ, ପଂକ କୁ ଭାଇ ମୁ ଆଡେଇ ଦେଖିଲି ତା ମଝିରେ ଫାଂକ ଦେଖି ସେଇ ଫାଂକ ଦୁଇ ଫାଳିଆ କୁ ଟେନଗେଇ ଗଲା ମୋ ଡଂକ ! ଧିରେ ଧିରେ ମୋର ମଟର ଗାଡି ପୋଖରୀ ଭିରେ ଦେଲି ଘୋସାଡି ବାହାରିଲା ସେଠୁ ଧୁଆଁ … ରାଣ୍ଡି ଟୋକି ର କୁନି ଭାଇ ଦେଖି .. କହୁଚି ମୋ ନାନୀ ଖାଇଲାଣୀ ସେଠି _ଆଂ ! ଏଇ କଥା ସୁଣି ଟୋକି ର ବୋଉ . ବି_ ଟା ତା ନାଲି ଦୁଧ ଟା ମହୁ , ଆସିଲା ବିଲ କୁ ଧାଇଁ …. କହୁଚି ବେଧୁଆ. ବାଡି ପୋଡା ଟୋକା. ଝିଅ କୁ ଛାଡେ , ମୁ ପରା ତୋର ମାଇଂ … ! ମୋଅ ମଟର ଟା ଭାରି ଗରମ … ଦେଖିଲି ମାଇଁ ର ଦୁଧ ନରମ. ଛାଡିଲି ମାଇଁ ର ଝିଅ କୁ … ଲଗେଇ ଦେଲି ମୋ ମଟର ଗାଡି ଟା ମାଇଁ ର ବ୍ଲାଉଜ ଦିହ କୁ ! ମାଇଁ ରଡି ଛାଡେ , ଭଣଜା ମୋର କାଲି ଗେ_ ଥିଲେ ମାମୁ ତୋହର ଆଜି ଆଉ ବଳ ନାହିଁ … ସଳ। ତୋ ବା_ ରେ ବି ଆଉ ଲାଳ ନାହିଁ |

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *