ସାଥି ସହ ମଧୁ ଶଯ୍ୟା (Saathi Saha Madhu Sajyaa) – odia first night story

sathi saha madhusajya banner - bhauja.com
Submit Your Story to Us!

ଭାଉଜ.କମ ର ଏଇ ଅସରନ୍ତି ଯୌନ ଜିବନ ର କାହାଣୀ କୁ ମୁଁ ସୁନିତା ପୃଷ୍ଟୀ ଆପଣ ମାନଂକୁ ସ୍ୱାଗତ କରୁଛି ଅଜିର ଏଇ କାହାଣୀ “ସତେକି ଆସିବେ ଫେରି” ବହୁ ପୁରୁଣା ଶ୍ରୀ ଭଗବାନ ପଣ୍ଡା ନ୍କ ଦ୍ୱାରା ରଚିତ ଗଳ୍ପ କୁ ଭାଉଜ ର ପ୍ରେମରେ ବୁଡେଇ ଦେଇ କିଛି ନୁତନ ଭାଷାରେ ଏ କାହାଣି “ସାଥି ସହ ମଧୁ ଶଯ୍ୟା (Sathi saha madhu sajyaa)” । ବନ୍ଧନରେ ବାନ୍ଧି ହୋଇ ଚତୁର୍ଥି ରାତିର କିଛି ରୋମାଂଚକର ମୁହୁର୍ତ୍ତ କୁ ଏଇ ଗପ ରେ ରଖା ଯାଇଛି । ଓଡ଼ିଆ ପରିବାରର ଚାଲିଚଳନି ରିତି ନିତି ଓ ଆଦର୍ଶ ସଂସ୍କାର ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତଂକ ଠାରୁ ବହୁତ ଭିନ୍ନ । ବିବାହ ପରେ ଯାଇ ଗୋଟେ ଓଡ଼ିଆ ଝିଅ ବା ପୁଅ ତା’ର ସାଥିର ଛୁଆଁ ପାଇଥାଏ । ସେ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅନ୍ୟ କାହା ସହ ସମ୍ପର୍କ ରଖିବାକୁ ମନ ଲୋଡେ ନାହିଁ । ଯୌବନର କାମନା କୁ ନିଜର ସଂଯମ ଦ୍ୱାରା ବାନ୍ଧି ରଖିଥାଏ, ବିବାହର ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଆଉ ସମ୍ପର୍କ ଗଢେ ତା’ ସହ ଯାହାକୁ ତା’ର ପରିବାର, ସାହି ପଡିଶା, ସମାଜ ଅନୁମତି ପ୍ରଦାନ କରେ ସେତେବେଳେ ଯାହାସହ ସେ ସମ୍ପର୍କ ରଖେ ବା କାମନା ବାସନାରେ ବୁଡି ରହେ ସେ ସବୁ ପାପ ହୁଏ ନାହିଁ ବରଂ ନିହାତି ଦରକାରୀ ହୋଇପଡେ, ସମସ୍ତେ ଅପେକ୍ଷା କରିଥାନ୍ତି ଦୁଇଟି ଦେହର ମିଳନ ର ଫଳକୁ ସବୁ ବନ୍ଧୁ ବାନ୍ଧ, ସମ୍ପର୍କିୟ ଅପେକ୍ଷାରେ ଥାନ୍ତି କ’ଣ ହେବ ପୁଅ ନା ଝିଅ । ଦୁଇଟି ଦେହର ମିଳନରେ ଏକ ନୁଆ ଅତ୍ମା ଥାଇ ମଣିଷ ଟେ ଜନ୍ମ ନିଏ । ଏମିତି ଏ ଓଡ଼ିଆ ସମାଜର ରିତିନିତି ।
ଚତୁର୍ଥି ରାତିର ସେହି ଉତକଂଠାର ମୁହୁର୍ତ୍ତ କୁ ବେସ ଭଲରେ ବନ୍ନନା ହୋଇଛି ଏଠି । ନିରଂଜନ ନୁଆ କରି ବିବାହ କରିଛି ଗୌରୀ କୁ । ରାତି ବାରଟା ଚୌଧୁରୀ ପରିବାରରେ ଗହଳ ଚହଳ ପ୍ରାୟ କମି ଅସିଲା । ଖିଆପିଆ ସରିଗଲାଣି । ବନ୍ଧୁ ବାନ୍ଧବ, ଝିଅ ଝିଆଅଣିଏ ନିଜ ନିଜ ବିଛଣା ଧରିଲେଣି । ଲିଳା ବି ତା’ର ଶୋଇବା ଘର ବତି ବନ୍ଦ କରି ସାରିଲାଣି । ଚାରିଆଡେ ନିରବତା’ର ରାଜୁତି ।
ବାସର ଘର ( ଚତୁର୍ଥି ପାଈଁ ମିଳନର ଘର )। ଗୌରୀ ବସି ରହିଛି ଏକୁଟିଆ । ପଲଂକ ଉପରେ ବିଛା ହୋଇଥିବା ସେଜର ଗୋଟିଏ ପାଖକୁ — କାନ୍ଥ ଆଡକୁ ମୁହଁ କରି । ପିଲି ସଜ ଉପରେ ଦିପଟି ସିଖା ହଲେଇ ମିଂଜି ମିଂଜି ହୋଇ ଜଳୁଛି । ପଲଂକ ବାଡିରେ ଜାତିଜାତିକା ଫୁଲର ବେହେରଣ, ସୁଗନ୍ଧରେ ମହକି ଉଠୁଛି ଘର ସାରା । ଗୌରୀ ବସି ରହିଛି ନିର୍ବାକ ଭାବେ । ଦେହରେ ସିର୍ ସିର୍ ଛଟା ସ୍ତନରେ ମୃଦୁ ମୃଦୁ କମ୍ପନ ଆଖିରେ ଅନେକ ଅଭିଳାଶ ଆଶା ଭରି ରହିଛି ତା’ର, ମନରେ ଡର ନୁଆ ସଥି ସହ ମିଳନ ର ଇଛା । ଭାବୁଛି ବାସର ରାତି ଚାରି ଆଖିର ମିଲନ ହେବ, ଦେହ ଦେହରେ ଉଲଗ୍ନରୁପେ ବୁଡି ରହିବ । ସାଇତା ଯୌବନ ତା’ର ଆଜି ପୁରୁଷର କାମନା ରେ ଲାଗିବ । ନୁଆ ସାଥି ସହ ନୁଆ ଅନୁଭୁତିରେ ନୁଆ ଜିବନ ଆରମ୍ଭ ହେବ ।
କେତେ ଆଶା ଆଉ ଆକାଂକ୍ଷା ଭିତରେ ଗତି କରୁଥିବା କୁଆଁରି ଜିବନରେ ଥରୁଟିଏ ଆସେ — ଏ ମଧୁଶଯ୍ୟା । ଜିବନର ଅବିସ୍ମରଣିୟ ମୁହୁର୍ତ୍ତ ଟିଏ, ମନର ଦେବତା’ର ଦର୍ଶନ ମିଳେ, ଯୌବନର ସାଇତା ଅର୍ଘ୍ୟ ସବୁ ଧାଳିଦେବାକୁ ତାଂକରି ପାଖରେ । ହୃଦୟ ମନ୍ଦିରରେ ପୁଜା କରିବାକୁ ତାଂକୁ ଇଛା ହୁଏ, ଦେହ ଓ ମନରେ କାମନା ଯାଗେ । ପୁଜାକରେ ସେ । ଷୋଡ଼ଶ ଉପଚାରେ ଶବ୍ଦ ସ୍ପର୍ଶ ରୁପ ରସଗନ୍ଧର ମିଳିତ ମଧୁପର୍କ ଦେଇ । ନିଶେଃଷ କରିଦିଏ ନିଜକୁ । ଦେବତା ସିପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି । ଯାଚଂଜା ହୋଇ ପୁଜାଉପଚାର ତା’ର ଗ୍ରହଣକରନ୍ତି ହସି ହସି । ସଫଳ ହୁଏ କୁଆଁରୀ ଜିବନର ସାଧନା । ସାର୍ଥକ ହୁଏ ନାରୀ ଜିବନର ଗୌରବ ।
ଆଜି ସେହି ଶୁଭଦିନ ଗୌରୀର, ଦେବତା ର ଦର୍ଶନ ପାଇନି, ପାଇବ, ପୂଜାଦେବ । ମୁହୁର୍ତ୍ତେ ମାତ୍ର ଅପେକ୍ଷା ତା ପରେ ……………………..
ଭାବନାର ଇତି ହେଲା । ଦୁଆରେ କାହାର ପାଦ ଶବ୍ଦ । ଚମକି ପଡିଲା ଗୌରୀ । ନିଶ୍ଚୟ ସେଇ … । ଛାତି ଧଡପଡ କଲା । ନିଶ୍ୱାସ ପ୍ରଖର ହେଉଥିଲେ ବି ଚାପି ଚାପି ମାଇଲା । ଆଗକୁ ଓଢଣା ଟା ଟାଣିଦେଲା ଆଉ ଟିକେ । କାନ ଡେରିଲା ……. ଖଡ କିନା ଶବ୍ଦ ହେଲା …. କବାଟ ବନ୍ଦ କଲେ ବୋଧେ । ଛାତି ଟା ଥରି ଉଠିଲା ବେଶୀ ବେଶୀ । ମନରେ ଭୟ । ପ୍ରାଣରେ ଆନନ୍ଦ । ଗୌରୀ ସେଇମିତି ବସିରହିଥାଏ ।
ଧିରେ ଧିରେ ପଲଂକ ପାଖକୁ ଅଗେଇ ଗଲା ନିରଂଜନ । ଦିପଟିକୁ ତେଜି ଦେଲା, ଘର ସାରା ବିଛା ହୋଇଗଲା ଆଲୁଅ । ପଲଂକ ଉପରେ ବସିପଡିଲା ଗୌରର ପଛ ପଟେ । ଲକ୍ଷ କଲା ସ୍ତ୍ରୀର ହାବ ଭାବ କାନ୍ଥ ଆଡକୁ ମୁହଁ କରି ବସିଛି ସେ । ମୁଣ୍ଡରେହାତ ଲମ୍ବର ଓଢଣା ।
—- ଚବିଶ ବର୍ଷର ଯୁବକ, ଏ ଯାଏଁ କୌଣସି ଯୁବତି କୁ ଏତେ ପାଖରେ ପାଇନି କି କାହା ସହିତ ପ୍ରେମ ସମ୍ପର୍କ ମଧ୍ୟ୍ୟ ସ୍ଥାପନ କରି ନାହିଁ ସେ । ଛାତ୍ର ଜିବନରୁ ଏ ଯାଏଁ ସ୍ତ୍ରୀ ସମ୍ପର୍କରୁ ଦୁରେଇ ରହିଛି, କେବେ କୋଉ ଭାଉଜ ର ମୁକୁଳା ବକ୍ଷ କୁ ଅନେଇ ଦେଇନି, କାହାର ବକ୍ଷୋଜରେ ବି ହାତ ଟିକେ ବୁଲେଇନି । କଲେଜ ରେ ସବୁ ପୁଅ ଝିଅ ଜୌବନ ର କାମନା କୁ ଉଲଗ୍ନ ଭାବେ ଜିଏ ଜାହାର ସଂଗେ ମେଣ୍ଟାଉଥିବା ବେଳେ ନିରଂଜନର ଏଇ ସବୁ ହାବ ଭାବ ଯୋଗୁଁ ତାକୁ ସବୁ ସାଂଗ ମାଇଚିଆ ବୋଲି କହୁଥିଲେ ।
ହେଲେ ଗୌରୀ ତ ତା’ର ପରିଣିତା ସ୍ତ୍ରୀ । ତଥାପି ନିରବ, ସେ ଟିକିଏ ଗୌରୀ ପାଖକୁ ଗଲା । ନିରଂଜନ କିଂତୁ ନିତ୍ୟାନ୍ତ ଅସହ୍ୟ ହେଲା …. ଏମିତି ଚୁପ ରହିବାରୁ । କେତେବେଳ ଯାଏଁ ପାଟି ମୁଦି ରହିବ, ଗୋଟିଏ ଘରେ ଜଣେ ଯୁବକ ଆଉ ଜଣେ ଯୁବତି । କଂଚା ବୟସ, ଭୋକିଲା ଦେହ ମନ, ତୃଷିତ ଆଶା …… ନିରବତା କ’ଣ ସମ୍ଭବ । ହେଲେ କେମିତି ସେ କଥା କହିବ… ଏଣେ ତେଣେ ସେ ଚାହିଁଲା ….. ନଜର ପଡିଲା ଥାକ ଉପରେ ଥୁଆ ହୋଇଥିବା ପୂର୍ଣାହୁତି ନଡ଼ିଆ ଉପରେ । ତାକୁ ହାତରେ ଧରିଲା…. ଏବେ ସେ କହିବ…. ଗୌରୀପାଖକୁ ଲାଗି ଅସିଲା…. ଖୁବ ପାଖକୁ …. କହିଲା – ଶୁଭୁଚି?
—— ଉତ୍ତର ନାହିଁ । ଟିକିଏ ଗଲା ……
ଗୌରୀର ଡାହାଣ ହାତଟାକୁ ଧରିଲା ନିରଂଜନ, ହଲେଇ ଦେଲା ଟିକେ ଓଢଣୀ ଉଠେଇ ଦେଲା ତାଳୁକୁ । ଏ ଯୁଗର ଶିକ୍ଷିତ ଝିଅ ପୁଣି ଏତେ ଲାଜ !
ସ୍ୱାମୀଂକର ପରଶରେ ଲାଜେଇ ଗଲା ଗୌରୀ । ଥରିଉଠିଲା ସର୍ବାଂଗ …. କୋଳର ଗହ୍ୱରର ସେଇ ଲୁଚି ରହିଥିବା ରଂର୍ଧ ଭିତରେ ଉଦିପନା ସୃଷ୍ଟୀ ହେଲା। ବରଡ଼ା ପତର ପରି ଥରିଲା, ଛାତିରେ ଚମକ ଲାଗିଲା…. ସ୍ତନ ଓଜନ ଓଜନ ପିଣ୍ଡ ଜାହା ମୁକ୍ତ ହେବାର ଉତ୍କଂଠାରେ ଥାଏ । ପୁରା ଦେହ ଝାଳେଇ ଗଲା, ଶଂକିତ ମନ ତଳେ ଆହୁରି ପସିଗଲା ଛନକା । କିଛି ଉତ୍ତର କରି ପାରୁନି ସେ କଣ ବା ଉତ୍ତର ଦେବ…. ପ୍ରଥମ ସାର୍ନିଦ୍ଧ ରେ ଲାଜ ସରମ କୁ ଜଳାଂଜଳି ଦେଇ କ’ଣ ବା ମନ ଖୋଲି କଥା ହେବ ସେ ତାଂକୁ । ତଳକୁ ସେମିତି ମୁହଁ କରି ଚାହିଁଲା କଣେଇ କଣେଇ । ହେଲେ ଚାହିଁ ପାରୁନଥିଲା । ଚାରି ଆଖିପତା ର ମିଳନରେ ଢାଂକି ହୋଇ ଆସିଲା ତ’ର ଆଖିପତା । ଫେରାଇ ଆଣିଲା ଦୃଷ୍ଟୀ ।
ତା’ର ଅଳସ ଆଖିର ତରଳ ଚାହାଣୀରେ ଉନ୍ମନା ହେଲା ନିରଂଜନ । ଅଧିର ହୋଇଉଠିଲା ତା’ର ଶୁପ୍ତ ସଂଯମ କାମନା, ଟେଂଗେଇ ହୋଇ ରହିଥିଲା ଲୁହା ପରି ଟାଣ ହତିଆର ଟା । ସ୍ତ୍ରୀର ଚିବୁକକୁ ଧରି ଉଠେଇଲା ମୁହଁ । ସୁହାଗଭରା ପ୍ରଶ୍ନକଲା – କହିବ ନାହିଁ କଥା ?
ବଡ ଅଡୁଆରେ ପଡିଗଲା ଗୌରୀ ! ସ୍ୱାମୀଂକର ଏଭଳି ପ୍ରଶ୍ନ ର କଣ ବା ସେ ଉତ୍ତର ଦେବ । ନ ଦେବ ବା କେମିତି ? ନିହାତି ଅସୁନ୍ଦର ହେବ । ଥଂଗେଇ ଥଂଗେଇ କହିଲା – ମୋ ସାଂଗରେ ଲାଗନି ମୋର ମୁଣ୍ଡ ବିନ୍ଧୁଛି
ନିରଂଜନ – ତା’ ହେଲେ ମୁଣ୍ଡଚିପି ଦେବି ?
ଗୌରୀ – ନା….
ନିରଂଜନ – ନ ହେଲେ ଶୋଇ ପଡୁନ କମିଯିବ ।
ଗୌରୀ ନିରବ । ହୋମ ନଡ଼ିଆ ଖଣ୍ଡକ ବି ସେ ଖାଇ ପାରିନି । କ’ଣ ଶୁଭୁଛି ? ଏଁ…… ! ଈଷତ ମୁହଁ ବୁଲେଇଲା ଗୌରୀ । ପୁଣୀ ଭବୁଛି ସେ ଭାବନାରେ ବୁଡିରହି ।
ସ୍ତ୍ରୀର ଏପରି ଆନମନା ଓ ସଂକୁଚିତା ଭାବ ଲକ୍ଷ୍ୟକରି ନିରଂଜନ ଅଧିର ହେଲା । ଭାବନ କୁ ଖାଲି ଖରାପ ଖରାପ କଥା ଜାକ ତା’ର ଆସୁଥାଏ, ଗୌରୀର ଟିକିଏ ମେଲା ଥିବା ବକ୍ଷ କୁ ଦେଖିଲା ଦୁଇ ଫାଳ ହୋଇ ଦୁଇ ପାର୍ଶ୍ୱ କୁ ଢଳି ରହିଥାଏ । ଭିତର ର କଫି କଲରର ସେମିଜି ଟାର ଟିକିଏ ଅଂଶ ଜଣା ପଡୁଥାଏ । ଲୋଭମନରେ କାମନା କୁ ସ୍ଥିର କରିପାରିଲାନି । ଦୁଇ ହାତରେ ଜାବୁଡି ଧରିଲା ଗୌରୀକୁ …… ଆଉଜେଇ ଆଣିଲା ଛାତିକି । ବିନା ଆପତ୍ତି ରେ ଆଉଜି ଗଲା ଗୌରୀ – ଠିକ୍ ଗୋଟେ ନିର୍ଜିବ ପ୍ରତିମା ଭଳି । କମ୍ପିତ ତନୁଲତା ତା’ର ଲେଟେଇ ଦେଲା ସ୍ୱାମୀଂକର ପ୍ରଶସ୍ତ ବକ୍ଷ ଉପରେ । ଆଖି ବୁଜି ହୋଇଗଲା ସରମରେ, ସ୍ୱାମୀଂକୁ ଅନେଇ ପାରିଲାନି ସେ ।
ପ୍ରଦିପ ଟି ଜଳୁଛି କେରାଣ୍ଡି ମାଛ ପରି ଥରି ଥରି ସ୍ୱାମୀ ସ୍ତ୍ରୀଂକର ମିଳନ ପଥରେ ମିଶାଲ ଟେକି ଦିଗ ଦେଖାଉଛି ସେ । ଯୁବକ ଓ ଯୁବତି ସଂସାରର ହାଟରେ ଦୁଇ ଟି ବଣିକ । ବାଣିଜ କରୁଛନ୍ତି ଧର୍ମ କୁ ସାକ୍ଷୀ ରଖି । ପରସ୍ପର ହୃଦୟର କିଣା ବିକା ଅତି ଗୋପନରେ । ବିନିମୟ କିଛି ନାହିଁ ଏଇ ପ୍ରଦିପ ତା’ର ମୁକ ସାକ୍ଷୀ –ନିରବ ଦର୍ଶକ ।
ସ୍ୱାମୀଂକ ନିବିଡ ଆଶ୍ଳେଷରେ ନିଜକୁ ହଜେଇ ଦେଇଛି ସେ । ଦେହ ମନ ତା’ର ଅଛି କି ନାହିଁ ଜାଣି ପାରୁନି ସେ । ଦାରୁଣ ଲଜ୍ଜାରେ ଛନ୍ଦି ହୋଇ ଯାଇଛି ତା’ର ଚିତ୍ତ । ଆଖି ବୁଜି ବୁଜି ଆସୁଛି, ଶ୍ୱାସ ପ୍ରଖୋର ହୋଇ ଆସୁଛି । ଚାପି ଚାପି ମରୁଚି ସେ । ତା’ର ମୁକୁଳା ତନୁଲତା ଉପରେ କାହାର କର ପଲ୍ଲବ ରହି ରହି ପରଶ ଦେଉଥିଲା ତା’କୁ । ବକ୍ଷଜୋ ପିନ୍ଧା ଲୁଗାରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ଗମ୍ବୁଜ ପରି ରହିଥାଏ । ନିରଂଜନ ର ହାତର ଦାବିହୋଇ ସେ ଦୁଇ ଜୁଗଳ ପିଣ୍ଡୁଳାରେ କାମ ବର୍ଷଣ କରୁଥାଏ । ଦଳିଚକଟି ହେଇ ଯାଉଥାଏ, ଗଭିର ଘଂଚ ନାଭିର ନିମ୍ନ ଭାଗରେ ଉତ୍ତାପ ବଢିଚାଲିଥାଏ । ଆଂଗୁଳିର ନିକ୍ଷେପ ରେ ରଂର୍ଧ ଭିତରେ ପାଣୀ ଛୁଟି ଆସୁ ଥାଏ । ଫଁ………………………………………….. ଫଁ………………………………. ନିଶ୍ୱାସର ବେଗ କାମନାର ଧୁଆଁ ପରି ବାହାରି ଆସୁଥିଲା । ଲାଜ ସରମରେ ଆଖି ଖୋଲି ପାରୁନଥିଲା ଗୌରୀ କ’ଣ ଦେଖିବ ସେ ତା’ର ନଗ୍ନ ଶରୀରଟାକୁ କେହି ଗୋଟା ପଣେ ନିଜର କରିଚାଲିଛି, ହେଲେ ତା ମନରେତ ସେଇ ସମାନ କାମନା ଯୌବନରଭୋକ କୁ ତା’ର ଯେମିତି ନିରଂଜନ ମେଣ୍ଟାଉଛି । ଆଃ…………. ଉ……… ଏ କି ଶବ୍ଦ ତା ପାଟିରୁ ଭାଷି ଆସୁଛି ଚୁପ ରହିବାକୁ ଚାହୁଁଥିଲେ ମଧ୍ୟ୍ୟ ରୋକି ପାରୁନି ସେ ତା’ ନିଜକୁ ।
ହଠାତ ମସୃଣ ଅଧର ଉପରେ ଆଉ ଦୁଇଟି ଅଧର ଛୁଈଁ ଛୁଈଁ ଗଲା, ଥରେ ନୁହେଁ ଥର କୁ ଥର । ଚୁ…….. ଚୁ….. ମୁ…………… ମୁ…….. ଉଁ ….. ଉଁ…….. । ଉଲସ୍ସି ଉଠିଲା ଗୌରୀ ଗୋଟାପଣେ ଥରିବାକୁ ଲାଗିଲା ଗୌରୀ । ଆଖିରେ ଲୁହ ଜକେଇଲା – ଆନନ୍ଦାଶ୍ରୁ । ଝରକା କବାଟ
ଦେଇ ପସି ଆସିଲା ମଳୟ ପବନ ଫତ କରି ଲିଭି ଗଲା ଦିପ ଟି ।

niranjana o gouri ra milana

ଟିକେ ସମୟ ଗମ୍ଭିର ହୋଇ ଗୋଟିଏ ନିରୋଧକ ଟିଏ ଲଗାଇଦେଲା ନିରଂଜନ ତା’ ଯୌନ ଦଣ୍ଡ ରେ ଆଉ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଗଲା ଗର ଗର୍ଦନ …… ଗୌରୀର ବୁଦୁ ବୁଦୁଆ ଜଂଗଲ ଭିତରେ ସତରେ ଖୋଳି ହୋଇ ଚାଲିଥାଏ । ଯୌବନ ର ସେଇ କୁଣ୍ଡ ଭିତରକୁ ବାରମ୍ବାର ପ୍ରବେଶ କରୁଥିଲା ପୁରୁଷର ଧନୁର ବାଣ । ଫାଡି ପକଉଥାଏ ହେଲେ ସେ ସବୁ ମନରେ ପ୍ରଶନ୍ନ ଆଣିଦେଉଥିଲା । ଗଦ………….. ଗଦ୍…………………….. ନାଦରେ ଗନ୍ଧ ପୂର୍ଣ ହୋଇ ଗଲା ପାଖ ଆଖ ହେଲେ ସେ ଗନ୍ଧ ବି ଭାରି ଭଲ ଲାଗୁଥିଲା । ଗୌରୀର ଦୁଇ ହାତ ଦୁଇ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଆଉ ଦୁଇ ହାତତଳେ ମାଡି ରହିଥାଏ । ବାରମ୍ବାର କାମନାର ଗର୍ଭରେ ଆର୍କମଣ ରେ ଉଠିଯାଉଥିବା ହାତକୁ କେହି ଜପି ରଖୁଛି ଆଉ ଗର୍ତ୍ତର ଗଭିର ଭିତରୁ ପିଚ୍ ପିଚ୍ ତରଳ ଗରମ ପାଣୀ ନିଗିଡି ଆସୁଥିଲା । ଆସ୍ତେ ଆସ୍ତେ ବେଗ ବଢି ଚାଲିଥିଲା ପଲଂକ ଥରୁ ଥାଏ ଯେମିତି ଭୁମିକମ୍ପ ବାରମ୍ବାରତା’କୁ ଆକ୍ରମଣ କରୁଛି । ଓଦା ଓଦା ଜଂଘକୁ ଜଂଘ ବାଜି ଚମତ୍କାର ଫଡ ଫଡ ଶବ୍ଦ ଶୁଭିବା ଆରମ୍ଭ ହେଲା । ଏମିତି ମିଳନ ର ବେଗକୁ ରୋକ ଦେବା ଲାଗି ନିରଂଜନ ର ମୁଶଳ ଦଣ୍ଡ ରୁ ଭଶ୍………………………….. ଭଶ୍…………………….. ହୋଇ କିଛି ବାହାରି ଚାଲିଲା । କଣ୍ଡମଟି ସେତେବେଳେକୁ ସମ୍ପୁର୍ନ ଫାଟି ସାରୀ ଥାଏ । ସବୁ ରସ ଯାଇ ଗହ୍ୱର ଭିତରେ ପସିବାରେ ଲାଗିଥାଏ । ଶାନ୍ତିରେ ମନ ପୁଲକିତଲାଗୁଥାଏ ଗୌରୀର କଣ ତାକୁ ମିଳିଲା ମନର ଦେବତା ତାକୁ ତା’ର ସବୁ କିଛି ଦେଇଦେଲେ । କ୍ଲାନ୍ତ ହୋଇ ଗଲା ନିରଂଜନର ଶରୀର ଗୌରୀର ନଗ୍ନ ବକ୍ଷରେ ମୁଣ୍ଡକୁ ଯାପି କିଛି ସମୟ ରହିଗଲା ସେହିପରି………………….. ଆଉ ଉଃ…………………………………. ଆଃ………………………………………… ଊଁ………………………………. ଉଁ………………. ଆଃ ……. ର ଶବ୍ଦ ନଥିଲା । ଦୁଇ ଦେହ ଚେତା ଶୁନ୍ୟ ହୋଇ ପଡିରହିଲେ । ପନ୍ଦର ମିନିଟ ପରେ ପୂଣୀ ଜୋସ ଆସିଗଲା ନିରଂଜନ ଭୋଗ କୁ ଆଗକୁ ଆଗେଇ ନେଲେ । ଗୌରୀ ତା’ର ଦୁଇ ହାତରେ ନିରଂଜନ କୁ ଛନ୍ଦି ଧରି ପିଏଇ ଚାଲିଲା ଯୌବନ ର ମଦ, ଦୁହେଁ ମଦୁଆଲା ଭବରେ ବୁଡି ରହି ପୁରାରାତି କଟେଇ ଦେଲେ………………………. ସାଥିର ସକାଳର ଚୁମ୍ବନ ନିରଂଜନ ନ୍କ ନିଦ ଭାଂଗି ଦେଲା ଆଉ ଉଠି ଦେଖିଲା ବେଳକୁ ମୁକୁଲିତ କେଶରେ ଦେହରେ ଗୋଟେ ଟାୱାଲ ସହ ଆଗରେ ଛିଡା ହୋଇଛି ଗୌରୀ ଆଖିରେ ଆଖି ମିଶେଇ ଚାହୁଁଛି ସେ ଯେମିତି ସବୁ ଲାଜ ତା’ର ରାତିକରେ ହଜି ଯାଇଛି ଦୁଇ ଓଠରେ ହସ ଫୁଟି ଉଠିଲା …. ପଲଂକ ରୁ ନିରଂଜନ ଉଠି ଯିବା ବେଳେ କେଁ………………………………………………………… କରି ଶବ୍ଦ ହେବାରୁ ସ୍ୱାମୀ ସ୍ତ୍ରୀ ଦୁହିଁଂକ ଓଠ ହସି ଦେଲେ ଆଉ ନିରଂଜନ ନିତ୍ୟକର୍ମ ପାଈଁ ବାଥ ରୁମ ଗଲା………………………………………….

ତ ଏ ଥିଲା ଗୋଟିଏ ସୁମଧୁର ଯୌନ ଜିବନର ପ୍ରଥମ ସମ୍ଭୋଗ । ଦୁଇ ଦେହର ବ୍ୱାକୁଳତା ପ୍ରେମର ବନ୍ଧନରେ ବାନ୍ଧି ହୋଇ ଦୁହେଁ ଅଜଣାରୁ ପୁରା ଜଣା ସୁଣା ମଣିଷ ପାଲଟି ଗଲେ । ୟାକୁ ହିଁ କୁହନ୍ତି ସେକ୍ସ । ଯାହା ସମ୍ପର୍କ ଦଢି ଦିଏ, ଭରଷା ଅତୁଟ ରଖେ । ସେ ପ୍ରେମ ନୁହେଁ ଯାହା ହୃଦୟକୁ ବୁଝି ପାରେନା, କେବଲଳ ଓଠର ଭାଷା ନୁହେଁ ମନର ଭାଷା ନକହି ବୁଝି ପାରିବା ହିଁ ପ୍ରେମ ର ଏକ ଲକ୍ଷଣ । ମଧୁର ସମ୍ପର୍କର କାହାଣୀ ର ଅଭିଳାଶ ପାଈଁ ଆମକୁ ଏ କାହାଣୀ ଭାଉଜ.କମ ରେ ସ୍ଥାନ ଦେବାକୁ ପଡିଲା । ମୁଁ ଜାଣେ ମୋର ସବୁ ଗେହ୍ଲି ନଣଦ ମାନଂକୁ ମୋର ଏ କାହାଣି ଗେହ୍ଲା ଦିଅର ମାନଂକ ଅପେକ୍ଷା ଅଧିକ ଭଲ ଲାଗିଥିବ । ଏମିତି ନୁଆ ନୁଆ କାହାଣୀ କୁ ଭାଉଜ.କମ କୁ ଆଣିବା ପାଈଁ ଆପଣ ମାନେ ସହଯୋଗ କରନ୍ତୁ । ନିଜ ଜିବନ ର କିଛି ଅଭୁଲା ସ୍ମୃତି କୁ ଆମ ଭାଉଜ.କମ ର ଫୋରମ ରେ ଲେଖି ସମସ୍ତ କୁ ଜଣାନ୍ତୁ। ଯଦି ଆପଣ ନ୍କ କାହାଣୀ ବେସ ପସନ୍ଦ ଲାଗେ ଆମେ ତାକୁ ବ୍ଳଗରେ ପ୍ରକାଶ କରିବୁ ଏବଂ ଏଥି ପାଈଁ ଆପଣ ଭାଉଜ.କମ ରୁ ଗିଫ୍ଟ ମଧ୍ୟ୍ୟ ପାଇବେ । ଆଜିର କାହାଣି ଏତିକିରଖି ମୁଁ ସୁନିତା ଭଉଜ ପୁଣିନୁଆ କାହାଣୀ ନେଇ ଆସିବି ।
Writer: Sunita Prusty
Publisher: BHAUJA.COM

1 Comment

  1. THANK YOU
    BUAUJA
    This story must fresh and remind the 1st night of each and every married person’s life

    Really very thankful to prodece this type of story with a magical language and heart touching feelings

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*